فایل Pdf شیوه‌نامه آراستگي، پوشش و رفتار كاركنان
فایل Word شیوه‌نامه آراستگي، پوشش و رفتار كاركنان
شیوه‌نامه آراستگي، پوشش و رفتار كاركنان
سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های كشور
از آنجائيكه آراستگي ظاهري و شئون فرهنگي و رفتاري افراد در محيط اداري در دستور كار همه مسئولين اين سازمان قرارگرفته است كه اين آراستگی ظاهري و رفتاري انسان‌ها در هر مقطع و هر ملتي نشان‌دهنده بالندگي فرهنگي هر جامعه است، لذا شیوه‌نامه آراستگي، پوشش و رفتار كاركنان سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها به شرح ذيل تدوین‌شده است .
1. اصول اجرايي
· شناسايي و بكارگيري نيروها و كاركنان آگاه، توانمند و شايسته و عامل به مباني دين براي انجام فعالیت‌های فرهنگي در اين خصوص
· بررسي وضعيت آراستگي ظاهري و پوشش همكاران مبتني بر ارزش‌های اسلامي، مطابق اين دستورالعمل و پايش آن‌ها
2. اقدامات توجيهي
· بالا بردن سطح آگاهي و باور كاركنان از طريق تبين دیدگاه‌های اسلام با برگزاری کارگاه‌های آموزشي
· معرفي الگوهاي مناسب با بهره‌گیری الگوهاي مناسب با بهره‌گیری از سيره عملي معصومين (ع) و بزرگان علمي، ادبي و فرهنگي در مناسبت‌های مختلف و سخنراني اساتيد
· تبليغ و اطلاع‌رسانی گسترده از طريق بنر، تابلو و ....
· برگزاري جلسات هم‌اندیشی و نشست‌هاي تخصصي
· شناسايي و تشويق كارمندان نمونه در اين حوزه
· بسترسازی براي توليد و ارائه محصولات فرهنگي، سند كتاب و ....
3. پوشش و ظاهر
· پوشش بايد ساده و آراسته و متناسب با نشان سازمان باشد.
· حدود پوشش كاركنان مرد شامل رعايت آراستگي و متانت ظاهري و پوشيدن لباس مناسب و مطابق با عرف و بارنگ‌های متعارف می‌باشد.
· آرايش و پيرايش متعارف موي سروصورت در آقايان
· عدم استفاده از زیورآلات نامتعارف
4. رفتارها و روابط مغاير شئون اخلاقي و شرعي
· هرگونه رفتاري كه با اصول رفتار سازماني، ضوابط و مقررات اخلاقي، فرهنگي و اجتماعي سازمان در تعارض و تضاد باشد.
· استفاده نادرست از فضاي مجازي کهِ منجر به بروز موارد ضد اخلاقي می‌شود.
5. روش اجرا براي كاركنان ناآگاه و يا خاطي:
· گام اول : تذكر محترمانه و صريح به افرادي كه در پوشش و شئون اخلاقي رعايت نمی‌کنند
· گام دوم : در صورت عدم توجه به تذكر شفاهي، مشاوره با كارشناسان فرهنگي انجام شود
· گام سوم : در صورت عدم توجه به موارد قبلي و تكرار موضوع، مراتب با حضور گزينش، حراست، امور اداري و رسيدگي به تخلفات بررسي و تصمیم‌گیری شود.
6. ملاحظات لازم الرعايه:
· ايجاد فضاي و آرام با اتخاذ تدابير مناسب براي جداسازی محيط بين آقایان و بانوان
· خودداری از به‌کارگیری بانوان در پست محلهاي سازماني پرازدحام ويژه آقايان
· به‌کارگیری منشي و يا مسئول دفتر آقا براي مديران آقا و خانم براي مديران خانم
· ترك به افراد متخلف توسط مديران و معرفي به تخلفات اداري در صورت تكرار
استانداردهاي پوشش ظاهري مشاغل عمومي و اختصاصي
سازمان شهرداري‌ها و دهياري‌هاي كشور
اين استانداردها به ايجاد تصويري حرفه‌اي، جلب اعتماد مخاطبان و تطبيق با شرايط كاري كمك مي‌كنند. در جدول ذيل استاندارهاي پوششي براي مشاغل عمومي و اختصاصي سازمان شهرداري‌ها و دهياري‌هاي كشور در غالب 5 مولفه و 20 سنجه يا شاخص تدوين گرديده است.
|
ابعاد ارزيابي
|
مولفه‌هاي ارزيابي
|
شاخص‌هاي ارزيابي و سنجه‌هاي مصداقي
|
امتياز (0 – 1)
|
|
استانداردهاي پوششي (ظاهري)
|
پوشش متناسب با محيط كار
|
1 – در محيط هاي اداري و رسمي استفاده از لباس‌هاي رسمي كت شلوار – پيراهن با شلوار رسمي براي آقايان
|
|
|
2 – در بازديدهاي ميداني و مناطق روستايي استفاده از لباس هاي راحت، مقاوم و مناسب شرايط محيطي
|
|
|
3 – در جلسات رسمي – سمينارها – كارگاه‌ها استفاده از لباس‌هاي رسمي و حرفه‌اي مانند كت و شلوار
|
|
|
4 – پرهيز از پوشيدن لباس‌هاي نميه رسمي مانند تي‌شرت
|
|
|
پوشش آراسته و نظيف
|
5 – حفظ نظافت شخصي و آراستگي ظاهري در تمامي شرايط
|
|
|
6 – استفاده از لباس هاي تميز و اتو كشيده
|
|
|
7 – رعايت دستورالعمل‌هاي مربوط به لباس فرم
|
|
|
8 – پوشيدن لباس‌هايي كه نشان دهنده هويت سازمان باشد.
|
|
|
پوشش متناسب با شرايط آب و هوايي
|
9 – در مناطق گرم استفاده از لباس هاي نخي و خنك با رنگ‌هاي روشن
|
|
|
10 – در مناطق سرد استفاده از لباس هاي گرم مانند ژاكت، كلاه و دستكش
|
|
|
11 – در شرايط بارانياستفاده از باراني و چكمه‌ها
|
|
|
12 – استفاده از كلاه لبه‌دار، عينك آفتابي و كرم ضد آفتاب در مناطق با تابش شديد
|
|
|
پوشش ايمني
|
13 – در يازديد از مناطق روستايي استفاده از لباس هاي ايمني
|
|
|
14 – اجتناب از پوشيدن لباس هاي گشاد و آويزان
|
|
|
15 – رعايت پوشش مناسب براي بازديد از مناطق پر خطر
|
|
|
16 – در شرايط قرنطينه يا بيماري رعايت پروتكل‌هاي بهداشتي
|
|
|
پوشش متناسب با فرهنگ و رسوم
|
17 – تطبيق پوشش با فرهنگ، آداب و رسوم به ويژه مناطق روستايي
|
|
|
18 – احترام به هنجارهاي فرهنگي و پرهيز از پوشش‌هاي با جلب توجه منفي
|
|
|
19 اجتناب از پوشيدن لباس هاي تجملاتي و پر زرق و برق
|
|
|
20 – استفاده از لباس هاي ساده و مناسب براي ايجاد ارتبات بهتر با ارباب رجوع
|
|
|
|
|
20
|
استانداردهاي گفتاري مشاغل عمومي و اختصاصي
سازمان شهرداري‌ها و دهياري‌هاي كشور
اين استانداردها به مجموعه‌اي از اصول و قواعد ارتباط كلامي اشاره دارد كه بايد توسط فرد شاغل در اين موقعيت رعايت شود.
استانداردهاي گفتاري براي مشاغل عمومي و اختصاصي سازمان شهرداري‌ها و دهياري‌هاي كشور در قالب 5 مولفه و 22 سنجه يا شاخص تدوين شده است.
|
ابعاد ارزيابي
|
مولفه‌هاي ارزيابي
|
شاخص‌هاي ارزيابي و سنجه‌هاي مصداقي
|
امتياز (0 – 1)
|
|
استانداردهاي گفتاري
|
گفتار شفاف و واضح
|
1 – استفاده از جملات ساده، واضح و قابل فهم براي مخاطبان
|
|
|
2 – اجتناب از استفاده اصطلاحات تخصصي پيچيده بدون توضيح مناسب
|
|
|
3 – بيان دقيق و بدون ابهام اطلاعات و دستورالعمل‌ها
|
|
|
4 تطبيق محتوا و شيوه گفتار با سطح دانش و تجربه مخاطبان
|
|
|
5 – استفاده تمثيلي و تشبيه‌هاي مرتبط با زندگي روزمره براي درك بهتر مفاهيم
|
|
|
گفتار محترمانه با مخاطب
|
6 – خطاب كردن ارباب رجوع با احترام و ادب
|
|
|
7 – گوش دادن فعال به صحبت‌هاي مخاطبان
|
|
|
8 – پرهيز از هرگونه توهين، تحقير و گفتار تند و پرخاشگرانه يا بي احترامي در گفتار
|
|
|
9 – پاسخ دادن به سوالات با صبر و حوصله
|
|
|
10 – در صورت عدم اطلاع از پاسخ، قول پيگيري و ارائه پاسخ در زمان مناسب
|
|
|
11 – تطبيق گفتار با باورها و ارزش‌هاي فرهنگي مخاطبان
|
|
|
گفتار مثبت و تشويق‌كننده
|
12 – بكارگيري جملاتت مثبت و اميدبخش براي ايجاد انگيزه در كاركنان
|
|
|
13 – تشويق كاركنان به مشاركت در برنامه‌ها
|
|
|
14 – پرهيز از گفتار منفي و نا اميد كننده
|
|
|
15 – در محيط هاي غير رسمي استفاده از زبان ساده و دوستانه براي ايجاد صميميت
|
|
|
16 – اجتناب از هرگونه گفتار تبعيض آميز
|
|
|
گفتار محرمانه
|
17 – پرهيز از پرسش سوالات تخصصي با دخالت در امور خصوصي
|
|
|
18 – احترام به حريم شخصي مخاطبان در تمامي تعاملات گفتاري
|
|
|
گفتار اميدبخش
|
19 – در شرايط بحراني استفاده از گفتار اميدوار كننده و ارائه راه‌حل هاي عملي
|
|
|
20 – پرهيز از گفتار نا اميد كننده يا ايجاد ترس در مخاطبان
|
|
|
21 – در صورت نياز به انتقاد، استفاده از زبان سازنده و غير تحقير آميز
|
|
|
22 – ارائه پيشنهادهاي بهبود به جاي تمركز بر نقاط ضعف
|
|
|
|
|
22
|